Wat doet een truffelceremonie met je? Je wordt geen ander mens

Er is een vraag die bij de telefonische intake opvallend vaak terugkomt, en bijna altijd aarzelend. Mensen zijn bang dat ze na een truffelceremonie iemand anders zijn. Dat ze niet meer van hun partner houden, of niet meer van dezelfde dingen.

Kelly Schuller voert veel van die gesprekken. Haar antwoord is kort: dat is juist niet wat er gebeurt.

In een intakegesprek beginnen mensen zelden hierover. Eerst komen de praktische vragen: de dosering, de veiligheid, hoe lang het duurt, of je daarna nog kunt autorijden. Pas later in het gesprek, soms vlak voor het ophangen, komt dit.

Ik krijg nog wel eens de vraag bij een intake. Als ik een reis doe, dan ben ik bang dat ik niet meer van mijn partner hou. Of niet meer van dezelfde dingen hou. Of dat je echt dan een andere persoon wordt.

Het is een begrijpelijke angst. Je gaat een dag in waarvan je de uitkomst niet kent, en je hebt gehoord dat mensen daarna anders in het leven staan. De stap van daar naar "dan ben ik straks iemand anders" is snel gezet.

Je wordt juist meer jezelf.

Wat deelnemers ons achteraf vertellen gaat zelden over nieuwe eigenschappen. Het gaat vaker over herkenning: iets terugvinden wat er al was, maar wat onder jaren van aanpassen en doorgaan verdwenen was. De woorden die mensen daarvoor gebruiken lopen uiteen, maar de strekking is bijna altijd dezelfde.

Wat Kelly daarbij het vaakst terughoort, is dat mensen het vertrouwen in zichzelf terugvinden. Niet als iets nieuws, maar als iets wat ze onderweg waren kwijtgeraakt: weer durven afgaan op wat je zelf voelt en weet, in plaats van op wat er van je verwacht wordt.

Dat is ook waarom wij niet beloven dat je ergens vanaf komt. Een ceremonie is geen behandeling en vervangt reguliere zorg niet. Wat we wel zien is dat mensen dingen vanuit een ander perspectief gaan bekijken.

Hier hoort een eerlijke kanttekening bij, en Kelly maakt hem zelf:

Dan gebeurt het natuurlijk wel eens dat er mensen andere keuzes gaan maken. Maar je verandert er niet door als persoon.

Dat verschil is het hele punt. Iemand die na een ceremonie besluit ander werk te zoeken of een gesprek aan te gaan dat jaren is uitgesteld, is niet veranderd in wie hij is. Hij ziet scherper wat hij al wist. Dat kan ongemakkelijk zijn, ook voor de mensen om hem heen, maar het is iets anders dan een ander mens worden.

Wij weten vooraf niet wat er bij jou omhoog komt, en we doen geen uitspraken over wat je erna zult doen. Dat hoort ook niet bij ons.

Wie onze teksten leest kan het idee krijgen dat dit vooral een spirituele aangelegenheid is. Daar is Kelly in het interview duidelijk over:

We zijn wel spiritueel, maar we zijn niet zweverig.

Er wordt niet van je verwacht dat je ergens in gelooft. De dosering wordt bewust rustig gehouden, de muziek is vooraf samengesteld, er zijn twee begeleiders bij maximaal tien deelnemers en je wordt vooraf telefonisch gescreend. Nuchtere mensen zitten bij ons goed.

Een verwante zorg is die van de groep: wat als er van alles loskomt waar anderen bij zijn?

Iedereen komt voor zichzelf. Die innerlijke reis die jij hebt, die heeft je buurvrouw of je buurman ook. Die is helemaal in zijn eigen wereld.

Verdriet mag er zijn, en dat is er ook geregeld. Wie het liever alleen of met zijn tweeën doet kan kiezen voor een privé- of duoceremonie. Daarin is meer ruimte voor persoonlijke aandacht, en kan er eigen muziek doorheen.

Dan is het intakegesprek precies de plek om dit te vragen. Dat gesprek is vrijblijvend en gaat over je gezondheid, je medicatie en je beweegredenen. We zeggen weleens nee, en dat hoort erbij.

Meer lezen over hoe een dag verloopt kan op wat is een truffelceremonie, of bekijk de aankomende data. Liever eerst even bellen? Neem dan contact op.